15 juli, Xian

Goed, vanaf Beijing naar Xian voor het Terracottaleger. Hier zagen we wel allemaal naar uit! 

’s Avonds aangekomen in Xian werden we netjes opgepikt door twee taxi’s. Bij het hotel aangekomen dachten we, omdat het laat was en wij erg moe, lekker snel de koffers op de kamer te zetten en buiten op straat nog effe een biertje te drinken met de locals om ons heen die op dit moment nog zitten te eten! Wij hebben ook het gevoel dat alle Chinezen de hele dag door eten en zelf niet koken, maar allemaal buiten de deur eten! Nu kost het ook niet veel, maar dat is door onze Europese ogen bezien! Dat we snel onze koffers op onze kamers konden zetten was dus niet zo. Jerry dacht dat hij alles goed had geregeld in Beijing met het reserveren van de kamers. Niet dus!! Ze hadden het aantal dagen (1 dag) aangezien voor het aantal kamers dat we nodig hadden. Dus, helemaal geen 3 double rooms en 1 single room!  Shit dus! Ze hadden 1 dubbelroom en de rest kon op een slaapzaal gaan liggen. Mooi niet dus! Wij hebben ons erg kwaad gemaakt en uiteindelijk kregen we een kamer voor 3 en twee kamers voor 4 personen met 2 hoogslapers. Okee dat was wel goed. Hadden we tenminste de kamers voor onszelf. Behalve dat Rens, Walter en Petra dan bij elkaar lagen. Ach het was maar voor 1 nacht dus….. Wij de spullen op onze kamers gezet om vervolgens buiten nog lekker een pintje te drinken. Beneden gekomen waren er weer problemen met de kamers. Het bleek dat wij de kamers gekregen hadden van de groep die nu in de hostellobby stonden. Omdat er bij ons natuurlijk met die 2 hoogslapers er wel een stel bij kon, werd er gevraagd of zij alsjeblieft! op onze kamer erbij konden. Mooi niet! Wij waren moe en we hadden geen zin om hier nog over na te denken. Ze moesten hun fouten maar zelf oplossen!! Jammer voor die mensen, die konden er ook nix aan doen, maar wij waren het een beetje zat daar!! We gingen lekker naar buiten en hebben heerlijk een pilsje gedronken. Bij terugkomst was alles geregeld voor die andere mensen dus het kon toch wel!

Volgende dag naar Terracottaleger. We stonden met regen op. Was op zich niet zo erg, We zouden toch veel binnen zijn want het Terracottaleger is binnen. Maarrrrr zo’n bezienswaardigheid gaat natuurlijk weer half China naar toe! Dus druk bij de ingang en we moesten ook stukjes buiten lopen en werden toch wel aardig nat ook al hadden de meesten van ons regenjacks /poncho’s: Walter niets! die heeft maar snel een paraplu gekocht! Ok we gingen maar direct naar de meest grote hal waar we de meest indrukwekkende opgravingen van het leger zouden zien. Nou het was zeker heeeeel indrukwekkend! Inmens! Je gelooft je ogen niet!

Het terracottaleger is ooit ontdekt door een boer bij het graven van een waterput. Dat is nou zo’n 20 jaar terug. Inmidels hebben we ze al een groot deel opgegraven en gerestaureerd, maar ze denken dat ze nog wel 40 jaar bezig zijn om alles boven de grond te krijgen. Het terracotta leger is een graf voor een belangrijke heerser. Hij is al begonnen met bouwen toen hij 22 jaar oud was. Een vooruitziende man, dus. Hij stierf op 72 jarige leeftijd aan een ziekte. Het graf was toen nog niet helemaal klaar. Alle soldaten zijn uniek en hebben verschillende gezichten en houdingen. Ze zijn manshoog en in delen gemaakt en later gemonteerd. Toen ze gemaakt werden waren ze ook allemaal gekleurd. De kleur verdwijnt echter als ze boven de grond komen. Een groot probleem. De opgravingen liggen nu stil, omdat ze aan het onderzoeken zijn hoe ze dit probleem kunnen oplossen.

Hoewel erg indrukwekkend vanwege de omvang, was het ook teleurstellend hoe het gepresenteerd werd. Het licht in de hallen was te weinig om goed te kunnen fotograferen en je keek er van bovenaf op. Daardoor waren de gezichten en details niet goed te zien. Dat was wel jammer. In de laatste hal was een museum gevestigd met grote bronzen beelden uit dezelfde tijd en het verhaal hoe de opgravingen in zijn werk gingen. Ook erg mooi, vooral de details van het bronswerk. Voor die tijd erg hoogstaand en kunstig.

Kortom, Xian en het terracottaleger hadden we meer van verwacht, maar gelukkig was het slechts 1 dag van de 30 dagen China.